فقد روى عن مولينا امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام انه كان يوما جالسا في حشد من الناس من المهاجرين والانصار فقال رجل منهم استغفر الله ؛ فالتفت اليه على عليه السلام كالمغضب ! و قال له يا ويلك اتدرى ما الاستغفار ؟! الاستغفار اسم واقع على ستة معان: الاول الندم على ما مضى الثانى العزم على ترك العود اليه والثالث ان تعمد إلى كل فريضة ضيعتها فتؤديها الرابع ان تخرج إلى الناس مما بينك وبينهم حتى تلقى الله املس وليس عليك تبعة الخامس ان تعمد إلى اللحم الذى نبت على السحت فتذيبه بالاحزان حتى ينبت لحم غيره السادس ان تذيق الجسم مرارة الطاعة كما اذقته حلاوة المعصية فحينئذ تقول استغفر الله.
در روايت آمده كه روزى مولايمان اميرالمؤمنين علىّ بن ابى طالب (ع ) در ميان گروهى از مهاجرين و انصار نشسته بودند. مردى از آن ميان گفت :
أَسْتَغْفِرُاللّهَ
- از خدا طلب آمرزش مى كنم .
حضرت علىّ (ع ) با حالت خشمگين به او روى نموده ، و فرمود: واى بر تو، آيا مى دانى استغفار چيست ؟ استغفار اسمى است كه بر شش معنى واقع مى شود:
نخست : پشيمانى از گذشته .
دوّم : عزم و تصميم جدّى بر بازگشت نكردن به گناه گذشته .
و سوّم : به هر واجبى كه ضايع نموده و بجا نيآورده اى توجّه نموده و آن را انجام دهى .
چهارم اينكه : هرچه ميان تو و مردم است به مردم برگردانى ، تا اينكه خداوند را در حالتى كه از گناهان پاكيزه هستى و پيامد گناهى بر تو نيست ، ملاقات نمايى .
پنجم اينكه : به گوشتى كه به واسطه حرام خوارى بر بدنت روييده توجّه نموده و آن را با غم و اندوه از بين ببرى [يا: بگذارى ] تا اينكه گوشت ديگر به جاى آن برويد.
ششم اينكه : تلخى طاعت را به جسم خود بچشانى ، چنانكه شيرينى معصيت را به آن چشانده اى ، آنگاه در اين هنگام مى گويى :
... أَسْتَغْفِرُاللّهَ ....
فلاح السائل جناب سيد بن طاووس رحمت الله فصل بيست و يكم
منبع :
http://www.eteghadat.com
